Ο κύριος Καθηκιτής ...

Ο Ρούλης γεννήθηκε στο Κολωνάκι.  Ήταν ένα παιδί, λίγο αλλήθωρο, λίγο ηλίθιο και πολύ βλαμμένο. Ο Ρούλης είχε καλό μπαμπά και καλή μαμά που είχαν καλά λεφτά γιατί κλέβανε με πολύ καλό τρόπο.

Ο Ρούλης απέκτησε μυωπία από εφτά χρονών γιατ ήταν πολύ μελετηρό παιδί. Διάβαζε, διάβαζε, αλλά ποτέ του δεν κατάλαβε τίποτα. Διάβαζε, διάβαζε και παπαγάλιζε. Οι δάσκαλοι λάτρευαν τον Ρούλη, γιατί έλεγε το μάθημα νεράκι. Ο Ρούλης ήταν μελετηρό παιδί. Όταν τ' άλλα παιδιά πήγαιναν σε πάρτι ή έκαναν παρέα με κορίτσια, ο Ρούλης διάβαζε. Ο Ρούλης ήταν σεξουαλικά ανίκανος. Ο Ρούλης ήταν βλαμμένος. Ο Ρούλης ήταν κότα, ο Ρούλης ήταν ένα ηλίθιο κατασκεύασμα.

Όταν ο Ρούλης μεγάλωσε, ο μπαμπάς είπε: "Ρούλη μου, να δώσεις εξετάσεις στην Ιατρική, οι γιατροί Ρούλη μου, σήμερα, κερδίζουνε πολλά λεφτά". Του Ρούλη του άρεσε αυτό. Ο Ρούλης ήθελε να κερδίζει πολλά λεφτά για να γίνει χρήσιμος στην κοινωνία του εαυτού του. Ο Ρούλης έδωσε εξετάσεις στην Ιατρική, αλλ' απέτυχε γιατί ήταν κόπανος. Ο μπαμπάς του, του είπε : "Μην στεναχωριέσαι πουλάκι μου και θα σε στείλω εγώ να σπουδάσεις στην Αμερική".  Ο Μπαμπάς πλήρωσε γερά κι ύστειλε τον Ρούλη να σπουδάσει στην Αμερική, στο Χάρβαρντ.

'Άμα έχεις λεφτά......

Ο Ρούλης έκανε δεκαπέντε χρόνια να τελειώσει την σχολή. Πρωτοφανής περίπτωση ηλιθίου.  Αλλά, όταν επέστρεψε στην γλυκειά μας πατρίδα, την Ελλάδα, είχε τον τίτλο "δόκτωρ του Χάρβαρντ Κόλλητζ Γιουνιβέρσιτυ". Ο Ρούλης προσλήφθηκε με μέσον σε μιά ιδιωτική κλινική.. Όλοι τον είχαν για φτύσιμο. Όλοι τον έλεγαν "βλάκα". Όμως ο Ρούλης, πίστευε στον εαυτό του. Λάτρευε την ανικανότητά του. Κάποτε έφτασε ο καιρός που ο Ρούλης, έγινε αφεντικό. Οι δικοί του πέθαναν. Ο Ρούλης εκμεταλλεύτηκε κάποιες περιστάσεις κι αγόρασε μετοχές στην κλινική. Είχε λεφτά. 

'Άμα έχεις λεφτά....

Μετά, τα λεφτά του Ρούλη τον έκαναν σπουδαίο και τρανό. 'Όλοι έλεγαν "ο κύριος καθηγητής, σπουδάσας στο Χάρβαρντ". Ο Ρούλης άρχισε να γίνεται γνωστός. 'Άνοιξε και ιδιωτικό ιατρείο στο Κολωνάκι. 'Ένας καθηγητής πουλάει πανάκριβα το τομάρι του.  Υπάρχουν τόσα κορόϊδα που είναι διατεθειμένα να πληρώσουν τις συμβουλές ενός καθηγητή. Τέσσερις χιλιάδες η επίσκεψη στον Ρούλη. Είκοσι λεπτά η κάθε επίσκεψη στον Ρούλη, τί σοφός γιατρός!

Ο Ρούλης ο ηλίθιος τα κατάφερε. Βρήκε πιο ηλίθιους απ' αυτόν.

Ο Ρούλης παίρνει πάντα τέσσερις χιλιάδες την επίσκεψη στο ιατρείο του. Ο Ρούλης τα παίρνει απ' τις μετοχές στην κλινική "Υγεία". Ο Ρούλης, κάθε φορά που κάνει μια επίσκεψη σε κάποιον ασθενή στο "Υγεία", τον χρεώνει ένα χιλιάρικο. Ο Ρούλης συχνά επισκέπτεται τους ασθενείς στο "Υγεία" και τους λέει "γεια σου Σπύρο, είσαι μια χαρά", τους λέει "εντάξει Λέλα, δεν έχεις τίποτα" κι απ' όλη αυτήν την επιστημονική επίσκεψη, εισπράττει ένα χιλιάρικο για κάθε "καλημέρα" που λέει ο Ρούλης. Ο Ρούλης ο βλάκας, ο κόπανος, ο βλαμμένος. Τα κατάφερε ο Ρούλης, να τον αποκαλούν "κύριε καθηγητά" και να τον σέβονται.

Οι ηλίθιοι προσκυνούν τους ηλίθιους που είναι ηλίθιοι με πτυχίο.

Τώρα ο Ρούλης κερδίζει τρία εκατομμύρια τον μήνα (τα μισά αφορολόγητα). Τώρα ο Ρούλης, ο ανίκανος, έχει τρία αμάξια. 'Έχει δύο πολυκατοικίες στο κέντρο της Αθήνας. 'Έχει χιλιάδες στρέμματα στην Θεσσαλία και το παίζει αγρότης (αφορολόγητος). 'Έχει βίλα στην 'Ύδρα. Σκέφτεται να φτιάξει δικό του ξενοδοχείο στην Ρόδο, ο Ρούλης, ο σοφός καθηγητής, ας είν' καλά τα κορόϊδα. Έχει καταθέσεις στην Ελβετία. Κάνει διακοπές στο Σαιν Μόριτς. Σκέφτεται να αγοράσει μεγαλύτερο κότερο. 'Όλοι σέβονται τον Ρούλη και τον αποκαλούν "κύριε καθηγητά".

Μια χαρά τα κατάφερε ο Ρούλης, ο ανίκανος, ο ηλίθιος, ο βλαμμένος.

(Γραμμένο το 1980)